Tijdens de crises van de jaren 80 en 90 van de vorige eeuw werd gesproken van het “McKinzie-effect”. Met deze term werd bedoeld dat de interim manager er was om bedrijven te reorganiseren, soms ook geheel of gedeeltelijk te sluiten, en veel mensen te ontslaan. Organisatieadviesbureau McKinzie had in die tijd de naam harde saneerders te zijn.

F*ck Ulrich, schrijft Luc Dorenbosch in een reeks van drie artikelen op HRprofessionals.nl. Zo opent Dorenbosch deel3:

"Een belangrijke implicatie voor de HR-functie in de toekomst is het toenemen van haar status en legitimiteit. Wanneer men op een macro-niveau bij belangrijke beslissingen over de organisatiekoers de werknemer op de strategische agenda weet te zetten, heeft en bevordert men die status. Maar, zo waarschuwt Ulrich, dit alles gaat niet zonder het kunnen duiden en dus meetbaar maken van de concrete bijdrage van die strategische rol....."

Lees de volledige reeks op HRprofessionals.

Vanaf 9 februari is onze verhuizing eindelijk een feit geworden. Vanaf die datum heeft expand een nieuw pand betrokken in Vught (NB). Op slechts 3 kilometer afstand van onze vertrouwde stek aan de Oude Dieze nummer 11 in Den Bosch zijn we een pand betrokken van waaruit wij u nog beter van dienst kunnen zijn.
Gedaan is het vanaf nu met de parkeerproblemen en het traplopen in een (weliswaar mooi) maar sterk verouderd pand in de binnenstad.
Vanaf heden beschikken wij over een modern pand met volop parkeerruimte in het centrum van Vught, op loopafstand van verbindingen met het openbaar vervoer.

Ons nieuwe adres is:
Ploegveld 3
5261 GD Vught

Onze contactgegevens blijven natuurlijk ongewijzigd:
Tel: 073-6155980
Web: www.expand.nl
Email: info@expand.nl

Wij vertrouwen erop dat wij u ook in 2009 samen met u kunnen werken aan het professionaliseren van het HR vakgebied!

"Een verkoper, een boekhouder en hun manager lopen tijdens hun lunchpauze even de stad in om een frisse neus te halen. Op de markt zien ze een antiekkraam en besluiten even te kijken. Hun oog valt op een fraaie oosters uitziende olielamp. De verkoper pakt het brutaal op en wrijft voor de grap over de lamp. "Eens even kijken of er nog een geest in de fles zit!".

Ploef! En er verschijnt inderdaad een geest. De drie heren schrikken terug en kijken vol ongeloof de geest in de ogen. De geest zegt: "Niet schrikken heren! Ik ben een goede geest en ik vervul graag uw wensen. Normaal gesproken mag iemand drie wensen doen, maar in dit geval lijkt het me eerlijk dat u ieder één wens doet."

"In dat geval", zegt de verkoper, "zou ik graag de rest van mijn leven met mijn billen op het strand van Aruba willen zitten, omringd door mooie dames, met een speedboat tot mijn beschikking, een grote voorraad cocktails en verder alle luxe die je je maar kunt voorstellen!".

De geest knipt met zijn vingers en met een plof verdwijnt de verkoper in het niets.

"Nou", zegt de boekhouder, "dan wil wil ik wel heel erg graag met mijn geliefde de rest van mijn leven op een fraai landgoed in Zuid Afrika doorbrengen, waar we zonder zorgen wijn kunnen verbouwen en kunnen genieten van de omgeving en de goede zaken van het leven."

De geest knipt met zijn vingers en met een plof verdwijnt de boekhouder in het niets.

De geest kijkt de manager aan en vraagt hem wat zijn wens is.

De manager kijkt hem aan en zegt zonder aarzeling:
"Zorg ervoor dat die twee klojo's na de lunch weer op kantoor zijn!" "

Deze grap en nog veel meer humor vindt u op het forum managementstart.nl.

Een MKB ondernemer kampte met een hoger dan gemiddeld ziekteverzuim. Hij vertelde me dat de Arbo-dienst hem hierin onvoldoende ondersteunde. Het merendeel van het ziekteverzuim bestond uit vage klachten en kon per geval soms langer dan zes weken duren. Recent had zich weer een medewerkster ziek gemeld en hij vroeg me met haar een verzuimbegeleidinggesprek aan te gaan.

Oude organisatieprincipes lijken uitgewerkt. Beproefde recepturen blijken niet meer te werken. Hoe ziek zijn we eigenlijk? Over zingeving in organisaties.  Over de keuze maken tussen ego of echtheid.

Onze beroepsvereniging – sommigen noemen het een gilde – heeft in haar statuten twee belangrijke uitgangspunten opgenomen. Vrij vertaald staat er dat het NIP tot doel heeft:
1.de bevordering van de psychologie in het algemeen;
2.de behartiging van de belangen van de leden.
Dit zijn mooie doelstellingen: het nut in het algemeen en het nut in het bijzonder. Er zijn echter momenten waarop gekozen moet worden.

Rectec is het nieuwste recruitment blog van Nederlandse bodem. Rectec gaat over technologie, recruitment en arbeidsmarkt(communicatie).

Lees ook even de pagina met uitgangspunten voor reacties. Hier kun je lezen hoe je een goede reactie schrijft, leuk!

Recent startte ik de discussie Hoe moet de HR functie worden ingevuld? waarbij ik mijn visie op de toekomst van HR uiteen heb gezet. Er kwamen verschillende reacties op het artikel, die mijn visie hebben aangevuld. Hieronder vindt u een korte samenvatting.

Sinds de uitvinding van de psychotechniek begin vorige eeuw was het testen van mensen het domein van de psychologen. Er bestaan twee leuke boeken die de Nederlandse geschiedenis van deze vorm van assessment tot onderwerp hebben. Het boek van Bas Kok gaat over het LTP uit Amsterdam en dat heb ik hier eerder beschreven op 1 oktober 2007. Het tweede boek is van de Groningse hoogleraar Pieter van Strien en Jacques Dane (2001) en gaat voornamelijk over de geschiedenis van het bureau Psychotechniek in Utrecht *). Het was de tijd van de witte jassen en het onwrikbare geloof in het eigen gelijk, passend bij de verwachting uitgesproken door de eerste hoogleraar psychologie Gerard Heymans uit Groningen. In de komende eeuw van de psychologie, zo geloofde hij, zou deze nieuwe wetenschap de mensheid veel goeds gaan brengen. Voor een serieuze studie over dit onderwerp kun je terecht bij Trudy Dehue (2005): de geschiedenis van het vak. Ook al Groningen overigens.

Afgelopen donderdagavond heb ik met een groot gevoel van herkenning het programma “Andere tijden” gezien. Het programma schetste een indringend beeld van 1983. Het jaar waarin de mensen op De Heijplaat in Rotterdam in grote zorgen geraakten, omdat ze hun werk verloren. De getuigenissen van oud werknemers van RDM waren alleszeggend.

De gevolgen van Bestek ‘81
De herkenning bestond voor mij allereerst uit de herinnering aan die jaren. Nadat de plannen uit Bestek ’81 van het Kabinet Van Agt/Wiegel maar ten dele door de Kamers waren gekomen, waren op de arbeidsmarkt de rapen gaar. Bedrijven van groots aanzien in naam en vakmanschap, zoals RDM, werden gesloten en de werknemers stonden op straat. De ambtenaren moesten 3% van hun loon inleveren. En de aantallen werklozen groeiden snel.

Acties van de vakbondsleden
Vanuit de vakbonden werden acties opgetuigd; sommigen met succes, anderen werden in de kiem gesmoord. Als kaderlid van de AbvaKabo en de FNV deed ik in die jaren overtuigd mee aan het optuigen van een protestactie in Almere. De Stichtse Brug over het Gooimeer zou door de toenmalige minster van Verkeer worden geopend. Alle bonden, ook de politiebonden, hadden de handen ineen geslagen en zouden aan de actie deelnemen. Op het laatste moment werd het de politiemensen door de rechter verboden aan de actie deel te nemen. Toch is het gelukt de opening de nodige vertraging te laten oplopen en ons protest te laten horen.

Later dat jaar was de grote demonstratie van de vakbonden in Utrecht. Wim Kok als de grote leider voorop, Joop den Uil als leider van de PvdA, de arbeiderspartij, was ook aanwezig.

De teleurstelling en het gemis
Toch waren die zaken niet de belangrijkste of eerste herinnering. Nee, het was de herinnering aan het gevoel van teleurstelling, van gemis. Iedereen, politici, vakbondsbestuurders, werkelijk iedereen vond dat er beleid moest komen om het slechte tij in de arbeidsmarkt te keren. Maar er bestond polarisatie tussen de linkse en rechtse politieke partijen. Polarisatie tussen werkgeversorganisaties en vakbonden.

Uiteindelijk zijn de problemen van toen opgelost door fragmentarische oplossingen en maatregelen. Van enige samenhang daarin was geen sprake.

Onze leiders? Die probeerden zich om het hardst als de enige echte leider te positioneren, maar zij waren het niet echt. Het ging toch vooral om partijpolitiek.  De PvdA? Zij was niet langer meer de arbeiderspartij van weleer.

En de arbeiders? Zij waren hun banen kwijt.

In “Andere tijden” zag ik de arbeiders van 1983. Ze hadden vaak 20, 30 jaar geleefd voor de RDM. Ze waren er altijd trots op geweest dat ze voor dat bedrijf mochten werken. Meer nog dan dat zij trots waren op hun eigen vakmanschap.

De overeenkomsten met nu, 2009
De herkenning in die reportage naar de dag van vandaag was even groot als de herinnering naar toen.

Onze politieke leiders rollenbollen weer over straat. Balkenende zegt weer eens wat en zaait alom verwarring. Rouvoet gooit eens speels een ballonnetje op over de hypotheekrenteaftrek. En Bos staat met een strak gezicht te vertellen dat de te nemen maatregelen goed overdacht moeten zijn, geen geld mogen kosten en uiteindelijk geen schuld mogen nalaten die straks door de belastingbetaler niet meer in te lossen is.

In een poging zijn leiderschap alsnog te bewijzen, zegt Balkenende dan nog dat het kabinet weken nodig heeft om plannen te bedenken waarmee de economische crisis het hoofd kan worden geboden.

Dit doet denken aan een piloot van een vliegtuig dat in een ongecontroleerde duikvlucht terecht is gekomen en waarvan de piloot op zijn gemak eerst eens al zijn handboeken en instructies gaat bestuderen.

Troost!?
Enige troost in dit gebrek aan daadkracht lijkt te komen van de werkgeversorganisaties en de vakbonden. Zij zeggen samen op een lijn te zitten. Ik mag hopen dat die lijn niet alleen politiek is, maar vooral bestaat uit praktische en daadkrachtige maatregelen.

Ik wil me geenszins poneren als degene die de oplossing van een zo groot probleem in huis heeft. Wel heb ik zo mijn gedachten over zaken die kunnen bijdragen tot een oplossing, en nog snel ook.

Leiderschap
Ik ben niet echt een fan van Wiegel, maar gisterenavond op TV had hij wel gelijk. Balkenende, Bos en Rouvoet moeten zich per direct opsluiten in een hotelkamer en er niet eerder uitkomen dan nadat zij concrete en haalbare maatregelen en oplossingen hebben bedacht. Desnoods mogen ze van mij gedwongen worden opgesloten. Een week tijd, meer mogen ze niet krijgen. Zij moeten bereid zijn alle partijpolitieke belangen én hun persoonlijke belangen volledig aan de kant te zetten. Als een of meer van de drie heren niet in staat blijkt zich hierin te schikken, dan moeten zij het aan de anderen overlaten en zich er niet langer mee bemoeien.

Een aantal onuitgewerkte ideeën
Deze drie mensen zullen in staat moeten zijn, samen met de werkgeversorganisaties en de vakbonden, op macroniveau de lijnen uit te zetten en de randvoorwaarden creëren.
Enkele ideeën die uitgewerkt kunnen worden:

-          Er is een groep mensen rondom Wubbo Okkels en Willem Vermeend die goed uitgewerkte ideeën hebben over duurzaam ondernemen in relatie tot klimaatverbetering. Niet alleen de milieutechnische aspecten hebben zij uitgewerkt, ook de economische- en werkgelegenheideffecten. En even zo belangrijk is het feit, dat hun plannen niet alleen voor de lange termijn hun effecten hebben; ook op de korte termijn zijn effecten te bereiken.

-          Binnen vele brancheorganisaties bestaan rijk gevulde Opleiding & Ontwikkeling Fondsen (O&O-fondsen). Deze brancheorganisaties zouden uit zichzelf al lang het aanbod moeten hebben doen om substantiële bedragen uit deze fondsen beschikbaar te stellen voor arbeidsmarkt stimulerende maatregelen. Bijvoorbeeld het om en bijscholen van mensen. Bestaande medewerkers bijscholen naar (toekomstige) nieuwe taken of functies binnen het eigen bedrijf. Nieuwe medewerkers omscholen naar een nieuw beroep. Desnoods zouden de aangesloten werkgevers de brancheorganisaties moeten dwingen.

-          In plaats van dure re-integratiebedrijven inhuren, de eigen vakmensen uit de eigen organisatie inzetten om de trajecten van om en bijscholing op te zetten en uit te voeren. En waar binnen organisaties wel de vakmensen zijn, maar zij (nog) niet in staat zijn de om of bijscholing uit te voeren, hen daarin te trainen; bij voorkeur on-the-job.

-          De trajecten van om en bijscholing bij voorkeur uitvoeren op de werkplekken van stilgelegde organisatieonderdelen of op open arbeidsplaatsen die dringend ingevuld moeten worden.

-          Daar waar nu bedrijven in faillissementen komen omdat zij afdrachten van loonbelasting en SV premies niet kunnen betalen, de belastingdienst opdragen niet langer naar het machtsmiddel van het faillissement te grijpen maar juist deze vordering in een acceptabele uitstelregeling te brengen. Uiteraard is een toets naar het causaal verband tussen de crisis en de betalingsonmacht vereist.

-          Bedrijfsfinancieringen, die nu door de banken moeilijk of niet worden verstrekt, vanuit snelle procedures en soepele toetsingen, verplicht door de banken alsnog laten verstrekken onder borgstelling en toezicht door het ministerie van Economische Zaken.

-          (vervroegd) Onderhoud van huurwoningen, zoals vervroegde vervanging van CV-ketels die teveel storingsgevoelig zijn, en ook de minder milieu- en klimaatvriendelijke ketels vervangen.

-          Vakbonden en werknemers zouden de bereidheid moeten hebben hun looneisen van 3,5% naar beneden bij te stellen.

-          Werkgevers die te afhankelijk zijn van een grote afnemer moeten door hun brancheorganisatie per direct geholpen worden in de mogelijkheid tot omschakeling naar andere, meer afnemers, andere markten en/of andere producten. Daar waar het werk nu is weggevallen bestaat ruimte een omschakeling op te zetten en te implementeren, zodat bij een weer aantrekkende markt de perspectieven voor een goede toekomst er zijn.

Ik heb niet de pretentie de wijsheid in pacht te hebben, niet de pretentie volledig te zijn en zeker ook niet de pretentie wetenschappelijk verantwoorde voorstellen te doen. Het zijn wel praktische oplossingen. Desnoods is er een crisiswet voor nodig om tot snelle uitvoering te komen.

Wil de echte leider nú opstaan?

Waar? Op Nu.nl
Wat?
"'Ontvrienden', het verwijderen van vage contacten van je sociale netwerksite, wordt de trend voor 2009. Althans, dat beweren trendwatchers op internet, zo meldt NRC.next donderdag. Toch merken netwerksites zelf nog weinig van deze 'hype'.

Volgens trendwatchers worden steeds meer mensen 'netwerk-moe'. Internetters zouden anno 2009 meer behoefte hebben aan kwaliteitscontacten en onthaasting."

….Zei een werkgever enkele dagen geleden tegen mij. “Ik denk dat ik het tot nog toe goed gedaan heb in personeelszaken. Het contact met mijn medewerkers is goed. Als ik door de werkplaats loop, heb ik altijd wel even kort een praatje met mijn mensen. Over koetjes en kalfjes, over dingen die hen bezig houden of, zoals laatst wilde een medewerker even zijn verdriet met me delen over het verlies van een familielid”.

Verpleegkundige gestraft. In strijd met de voorgeschreven richtlijnen ten aanzien van dienstverband en rapportagemethodiek had A. de Vries opa X niet inde tillift boven het bad laten bungelen, maar buiten haar diensttijd om afgedroogd, verzorgd en weer op bed gelegd.
Het overschrijden daardoor van haar diensttijd met een half uur werd niet alleen niet vergoed, maar ze werd ook disciplinair gestraft. Ze had in de rapportage het verzorgen in eigen tijd niet vermeld en ook niet de juiste behandelduur vermeld. Haar verweer, dat haar collega door griep was geveld werd niet gehonoreerd. Haar eerste verweer, dat zij handelde in het belang van meneer X werd als arrogant verworpen. Verbeeldde zij zich soms Florence Nightingale te zijn of wilde zij terug naar het ineffectieve en onbetaalbare idealisme van begin en medio vorige eeuw?

Met de dynamische geschiedenis van HR (van P&O naar HR naar HCM?) is dit een vraag waar veel bedrijven mee stoeien. Als we een HR afdeling hebben, wat is dan haar rol en hoe moet deze worden ingevuld? Zo zou HR voortaan recruitment kunnen heten en zouden klassieke HR taken verhuist worden naar de lijn. Of moet de rol van HR juist strategisch ingevuld worden? Hieronder volgt een analyse vanuit de geschiedenis van HR en de huidige maatschappelijke trends.

Volgens de sites Plezieropjewerk.nl en recruitersonline.nl verlangen steeds meer werknemers naar een strikte scheiding tussen werk en privé. Collegae nemen veel te veel problemen uit hun privéleven mee naar het werk en sjoemelen met de werktijden omdat er van alles en nog wat privé geregeld dient te worden. Overigens ook een doorn in het oog van menige werkgever. Uit een onderzoek van Plezieropjewerk.nl blijkt dat ruim eenderde van de werkgevers en werknemers wil dat er maatregelen komen. Ze verlangen naar duidelijke afspraken en een correcte, effectieve besteding van de werktijd.