Er moeten series komen over mensen in staffuncties die hun werk doen. Daar ben ik sterk van overtuigd. Al sinds CSI de aanmeldingen voor de rechercheuropleidingen heeft doen stijgen. Wat mensen vaak zien, daar hebben ze raakvlakken mee en daar zullen ze sneller over praten. Een serie over een vakgebied leidt tot enige beeldvorming (zij het gekleurd) en zwengelt de interesse aan. De HR adviseur zou een prachtig voorbeeld maken:

Een nog betere manager worden? Lees deze 3 lessen goed door en je bent weer wat tips en trucs rijker!

Les 1
Angela en Jaap zijn in de badkamer. Terwijl hij onder de douche staat en zij zich aan het afdrogen is, gaat de deurbel. Angela slaat een handdoek om, rent de trap af en doet de deur open. Het is Fred, de buurman. Voordat ze een woord kan uitbrengen, zegt Fred. "Ik geef je 500 euro als je de handdoek laat vallen". De vraag brengt haar in verwarring, maar even later denkt ze: Wat een buitenkansje. En Angela laat de handdoek op de grond vallen. Fred staart even naar haar en geeft haar een biljet van 500 euro.
Angela drapeert de handdoek weer om zich heen en gaat terug naar de badkamer. "Wie was dat? "vraagt Jaap." Fred, de buurman," antwoordt Angela.
"Aha," zegt Jaap, "zei hij nog iets over de 500 euro die hij me schuldig is?"
Moraal: als je kritische informatie op tijd met je stakeholders deelt, kun je pijnlijke situaties tegenover anderen voorkomen.

Dilbert is vooral bekend van de strips, onder andere te vinden in de Intermediair. Dilbert is echter ook online te vinden, zelfs op Youtube. Hieronder vind je enkele voorbeelden.



Er zijn talloze Dilbert clips te vinden op Youtube Flink gelachen? Deel ze met je collega's! En post hier je favoriete clip.

Achter het Expand weblog zit een team dat ook buiten dit weblog het nodige uitwisselt. Zo verstuur ik (Chris) wekelijks een Bloggernieuwsbrief met daarin HR nieuwtjes, websites, tips. Deze nieuwtjes leiden weer tot artikelen. Recent liep het versturen van de nieuwsbrief vreemd, wat Bert-Jan er toe bracht om een leuk stuk te schrijven over jubilea. Veel leesplezier!

De Jubilaris
Kees vierde nooit een jubileum. Toen hij 18 en 21 werd wilde hij daar niets van weten. Ook niet toen hij veertig werd. Men begon te denken aan "moeite met ouder worden", maar men kreeg dat toch niet hard. Toen hij 12,5 jaar bij de zaak werkte wilde hij niet dat daar aandacht aan werd geschonken. Terwijl hij het er reuze naar de zin had en een gewaardeerd collega was. Saai was hij ook niet en hij hield best van een feestje. Het begon pas echt op te vallen toen hij de 75e editie van het verenigingsblad niet liet verschijnen. Na nummer 74 kwam nummer 76. Geen sterveling die daar op let, maar hij had geen rekening gehouden met een aandachtige lezer. Toen die hem daar op attendeerde gebeurde het. Hij was het zich namelijk niet bewust geweest en vroeg zich nu ook af waarom hij geen aandacht besteedde aan dit jubileum. Hij vertelde het aan zijn partner en die wees hem erop hoe hij daar in zijn leven mee was omgegaan. Nieuwsgierig geworden naar hoe hij zelf in elkaar stak ging hij naar een therapeut en legde hem zijn vraag voor:"Waarom vier ik geen jubilea?" De therapeut krabde zich eens achter de oren en groef voor zichzelf eens in zijn kennis en ervaring. Moeite hebben met het voortschrijden van de tijd kwam voor en hij herinnerde zich ook diverse andere verklaringen. Maar hij nam zich ook dit keer voor om het zelf te laten ontdekken en kwam nu met een origineel voorstel:"Vraag het je lezers". Kees vond dat wel een leuk idee en stelde in de volgende editie de volgende vraag:

Beste lezers. Waarom zou iemand geen jubilea willen vieren? Welke bewuste en onbewuste redenen kunnen daarvan de oorzaak zijn? Welke filosofische, religieuze en persoonlijke gedachten kunnen daaraan ten grondslag liggen? Met spanning wachtte hij vervolgens de reacties af.
Welke reacties zouden er kunnen zijn gekomen? Ik ben benieuwd.

"Arbeid adelt. Uit solidariteit met de proletariers zullen wij het dus zoveel mogelijk laten."
(Gaston Durnez)

"Nog even en er zijn meer mensen aan het werk om mensen aan het werk te helpen dan er mensen aan het werk zijn. "
(Gerrit Komrij)

"Ik hou van werken; het facineert me, ik kan er uren en uren naar zitten kijken. "
(Jerome K. Jerome)

"Er is maar één ding erger dan geen werk hebben en dat is moeten werken. "
(Alexander Pola)

Deze en meer leuke citaten vindt u op telenet.be

Humor is belangrijk op het werk. Om de sfeer te verbeteren, om spanning weg te nemen, om het werk als werk plezierig te maken. En natuurlijk omdat humor leuk is! Een mooie quote uit een artikel dat deze stelling onderbouwt: ‘Hij is een miljardair die veel heeft bereikt. Dat komt omdat hij een organisatie heeft opgebouwd die serieus is in winnen, maar ook serieus is in plezier hebben.’ Humor is dus een serieuze zaak!

En er valt genoeg te lachen! Lees bijvoorbeeld grappige werk ervaringen op dit forum, bekijk gefrustreerde werknemers in een paar opluchtende films. Of deel hier je ervaringen met mede HRM'ers!

Hieronder enkele leuke oneliners:

- Volgens mij gaan we binnenkort een nieuw filiaal openen, mijn baas zei tegen mij dat als ik zo doorga de zaak binnenkort naar de Filistijnen gaat.
- Ik ben gek op werken. Kan er urenlang gefascineerd naar kijken.
- We kunnen niet zonder jou..., maar we gaan het wel proberen.
- God, joh, werk jij hier? En je kon zo goed leren.

Lees deze en veel meer prachtige opmerkingen op Leukespreuk.nl.

"Een verkoper, een boekhouder en hun manager lopen tijdens hun lunchpauze even de stad in om een frisse neus te halen. Op de markt zien ze een antiekkraam en besluiten even te kijken. Hun oog valt op een fraaie oosters uitziende olielamp. De verkoper pakt het brutaal op en wrijft voor de grap over de lamp. "Eens even kijken of er nog een geest in de fles zit!".

Ploef! En er verschijnt inderdaad een geest. De drie heren schrikken terug en kijken vol ongeloof de geest in de ogen. De geest zegt: "Niet schrikken heren! Ik ben een goede geest en ik vervul graag uw wensen. Normaal gesproken mag iemand drie wensen doen, maar in dit geval lijkt het me eerlijk dat u ieder één wens doet."

"In dat geval", zegt de verkoper, "zou ik graag de rest van mijn leven met mijn billen op het strand van Aruba willen zitten, omringd door mooie dames, met een speedboat tot mijn beschikking, een grote voorraad cocktails en verder alle luxe die je je maar kunt voorstellen!".

De geest knipt met zijn vingers en met een plof verdwijnt de verkoper in het niets.

"Nou", zegt de boekhouder, "dan wil wil ik wel heel erg graag met mijn geliefde de rest van mijn leven op een fraai landgoed in Zuid Afrika doorbrengen, waar we zonder zorgen wijn kunnen verbouwen en kunnen genieten van de omgeving en de goede zaken van het leven."

De geest knipt met zijn vingers en met een plof verdwijnt de boekhouder in het niets.

De geest kijkt de manager aan en vraagt hem wat zijn wens is.

De manager kijkt hem aan en zegt zonder aarzeling:
"Zorg ervoor dat die twee klojo's na de lunch weer op kantoor zijn!" "

Deze grap en nog veel meer humor vindt u op het forum managementstart.nl.

Ik had een paar dagen vrij nodig, maar ik wist dat de baas me geen vrij wilde geven. Ik dacht dat als ik me "GEK" zou gedragen, hij me wel een paar dagen zou laten gaan. Dus ik ging ondersteboven aan het plafond hangen en maakte aparte geluiden. Mijn collega vroeg wat ik aan het doen was.

Ik vertelde haar dat ik deed alsof ik een lampje was, zodat de baas zou denken dat ik "GEK" was en me een paar dagen vrij zou geven.

Een paar minuten later kwam de baas binnen en vroeg me "Wat ben je aan het doen?"

Ik zei hem dat ik een lampje was.

Hij zei: "Je bent duidelijk gestresst, ga maar naar huis en rust een paar dagen uit".

Ik sprong naar beneden en liep het kantoor uit.

Mijn collega volgde me en de baas vroeg haar "en waar denk je dat jij heen gaat?".

Ze zei "Ik ga ook naar huis, ik kan niet werken in het donker".

Bovenstaande is een vertaling van HR.com, waar nog veel meer humor gevonden kan worden (Engels).

Lachen tijdens het werk is belangrijk. Om veel redenen, maar vooral omdat het leuk is. Humor werkt relativerend opluchtend. Zojuist kwamen wij deze grap tegen en die willen we ons publiek niet onthouden:

'Tijdens een sollicitatiegesprek vroeg de personeelsfunctionaris aan de kandidaat: "Tel eens tot 10." Deze antwoordde met: "1,3,5,7,9,2,4,6,8,10." "Waar heb je hiervoor gewerkt?" "Bij de post. Ik telde altijd de oneven nummers en dan de even..." "Ik denk dat je niet de geschikte man voor ons bedrijf bent.."

De volgende kandidaat kwam binnen. Weer kwam de vraag of hij tot 10 kon tellen. Hij antwoordde: "Tuurlijk, 10,9,8,7,6,5,4,3,2,1" "Wat een rare manier van tellen, hoe is dat zo ontstaan?" De kandidaat zei: "Ik werkte ooit bij NASA, en van hoog naar laag tellen is voor mij makkelijker dan andersom." Deze kandidaat mocht zijn jas aandoen...

De derde kandidaat kwam binnen en telde zonder problemen van 1 tot 10. "Jou moet ik hebben in ons bedrijf. Trouwens waar heb je gewerkt?" "Ooit werkte ik bij de overheid." zei de kandidaat. "Mooi zo, dus daar heb je zo goed het tellen geleerd. Weet je ook wat er na de 10 komt?" Met heel veel trots vertelde de kandidaat: "Tuurlijk, ....boer, dame, koning, aas....."  '

Afkomstig van Ruud Puijnen. Bron: Hufkens.nl 

Lees ook HR Humor #1

Humor is een belangrijk element voor een goede werksfeer. Daarom wilde ik jullie dit briljante artikel niet onthouden. De titel van het originele artikel is "Zo zit het bedrijfsleven écht in elkaar". Veel leesplezier!

 

"Een man in een luchtballon is verdwaald. Hij zakt wat en ziet een vrouw op de begane grond lopen. Hij roept haar toe: "Ik heb vrienden van mij beloofd hen over een uur ergens te ontmoeten, maar ik heb géén idee waar ik ben". De vrouw roept terug: "U bevindt zich in een ballon op ongeveer tien meter boven de begane grond. U zit tussen de 51 en de 52 graden noorderbreedte en tussen de 5 en 6 graden westerlengte". "U bent informaticus", zegt de man. "Inderdaad, hoe weet u dat?" vraagt de vrouw. "Wel", zegt de man, "U hebt mij een technisch perfecte uitleg gegeven, maar ik weet niet wat ik met die informatie moet doen en heb nog steeds geen idee waar ik me bevind. In alle eerlijkheid, u hebt me niet veel geholpen, en u hebt mij bovendien nog eens kostbare tijd doen verliezen".
"En u bent manager neem ik aan?" antwoordt de vrouw. "Klopt, hoe weet u dat?" "Wel, u weet niet waar u zich bevindt, noch waar u naartoe moet. Een grote massa lucht heeft u gebracht waar u nu bent. U hebt een belofte gedaan waarvan u geen idee had hoe u die moet nakomen en u verwacht dat de mensen die onder u staan, uw problemen oplossen. Het feit is dat u nog steeds in dezelfde situatie zit als vijf minuten geleden, alleen is het nu ineens mijn fout!"

Bron: Werkwijzer Blog

Ik wil Human Resource, the movie zien! Maar hij bestaat nog niet. Tenminste, niet voor zover ik weet. De mensen die dachten dat dit een aankondiging was voor Expand: the movie, helaas, nog niet. Wel wil ik vandaag kijken wat HR:tm voor film zou moeten zijn. Lichte kost, voor iedereen toegankelijk? Of, als we sommige HR critici mogen geloven, een surrealistisch drama met de dood tot gevolg? De dood van het bedrijf weliswaar, geen geweld op Expand! In ieder geval, hoe moet deze film er uit komen te zien?

Eerst een korte vergelijking: waarom moeten wij als HR jaloers zijn op andere vakgebieden? Omdat deze talloze mooie films op hun naam hebben staan. Een schoolvoorbeeld vind ik 12 angry men, een film over een rechtszaak, waarin de discussie van de jury centraal staat. In een korte beschrijving kan ik de film helaas niet genoeg eer aan doen. En hetzelfde geld voor talloze films over technische vooruitgang. Waar blijft de film over de HR manager met een peper en zout baardje?
Natuurlijk is er Office space, waarin de baas van de hoofdrolspelers een schoolvoorbeeld neerzet van slecht peoplemanagement. Uiteraard resulteert dat in de meest dramatische scenes die, hier spreekt de ervaring, misschien niet teveel afdoen aan de realiteit. Denk even aan de man die liever werd neergeschoten dan dat hij ging werken!

Rest ons de vraag: hoe moet Human Resource, the movie er uit zien? Hebben we in de hoofdrolspeler een ware generalist, die het bedrijf op de meest vreemde manieren red? Een specialist die met goed beleid de organisatie weet te redden van geldzuchtige aandeelhouders? Een jurist die weet te voorkomen dat arme Greetje ontslagen wordt? Volgen we een grote multinational of een klein bedrijf met 50 werknemers? Brad Pitt in de hoofdrol? Angelina Jolie? Special effects? Of een zwart/wit film zonder geluid?

Ik vraag me af of je de breedte van het HR vakgebied wel in een film kunt uitdrukken. En nu ik deze analogie te ver heb doorgevoerd: Hoe moet volgens mijn lezers een HR film worden ingericht?

We weten dat vrijdag de 13e een datum is die voor veel mensen de rillingen op de rug veroorzaakt. Nu zijn Nederlanders over het algemeen best wel nuchter. Amerikanen daarentegen zijn een stuk erger. Wist u dat gebouwen in Amerika, met meer dan 13 verdiepingen, nooit een 13e verdieping hebben?

Een van de verklaringen is dat vrijdag de dag is waarop Jezus werd gekruisigd, een ongeluksdag dus. Het getal 13 is volgens deze theorie gebaseerd op het aantal aanwezigen tijdens het Laatste Avondmaal, namelijk 13. Een tweede verklaring is te vinden bij 13 oktober 1307. Daarentegen wordt in Spanje en Latijns-Amerikaanse landen dinsdag de dertiende als ongeluksdag gezien. Tenslotte wordt ook wel gesteld dat vrijdag de 13e is afgeleid van een Noorse sage over de kwaadaardige god Loki die als niet-uitgenodigde, dertiende gast, op het feest komt en de aarde in rouw dompelt.

Een groot nadeel van vrijdag de 13e is de invloed van het bijgeloof van miljoenen mensen op de economie. Zo verzuimen in de Verenigde Staten opvallend veel mensen hun werk en worden zakelijke transacties uitgesteld. Nu zijn er bepaalde dagen waarvan je kan verwachten dat het verzuim zal stijgen. 2 januari, de dagen na een wedstrijd van het Nederlands elftal in een groot toernooi, noem het maar op.

Maar zou het verzuim vandaag nu ook in Nederland hoger geweest zijn?  Ik vermoed van wel, al kan het lekkere weer daar ook debet aan zijn natuurlijk.

Wat denkt u?

Enkele weken geleden zag ik, in een onbewaakt moment, een stukje van het televisieprogramma Max & Catherine. Het ging over geweld tegen vrouwen.

“1 op de 3 vrouwen wordt mishandeld (publiek: ooohh). Ja...dat is nogal een cijfer. Dat zijn 200.000 vrouwen per jaar.”

Goed. Dit klinkt op zijn minst een beetje raar. Aan Mevrouw Keyl ligt het blijkbaar niet, die leest het gewoon op van haar kaartje. Aangezien ik als marktonderzoeker van dit soort uitspraken toch een beetje uitslag krijg, heb ik het eens uitgezocht. Nog even geduld, de relevantie van dit alles volgt snel.

Het cijfer 1 op 3 vindt zijn herkomst bij UNFPA (United Nations Population Fond). In het rapport “State of the world population 2000” wordt gemeld: “Around the world, at least one in every three women has been beaten, coerced into sex, or abused in some other way”. Oftewel: wereldwijd heeft een op drie vrouwen wel eens een tik gehad, of erger. Zij worden niet mishandeld, ze zijn wel eens mishandeld. Het artikel [pdf] waar dit statement op gebaseerd is meldt dat het voor Nederland tussen de 1 op 5 en 1 op 10 ligt.

Het daarna genoemde getal van 200.000 vindt zijn oorsprong in de Meerjarennota Emancipatiebeleid: “Jaarlijks zijn in Nederland ongeveer 200.000 vrouwen slachtoffer van mishandeling door hun (ex-)partner. In 50.000 gevallen betreft het zwaar geweld” (Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, persbericht, 29 maart 2000, Nr. 2000/054).

De redactie van Max & Catherine heeft dus even lekker gegoogled voor het onderwerp. Door het gebrek aan context denkt de gemiddelde Max-kijker nu dat er in Nederland 600.000 vrouwen wonen en dat óf de linker-, óf de rechterbuurman losse handjes heeft. 

Onderzoek is een belangrijk onderwerp in dit vakgebied en het gaat daarbij niet alleen meer om medewerkertevredenheid. Steeds vaker wordt extern onderzoek gebruikt om het wervingsproces te optimaliseren. Gespecialiseerde partijen bieden standaard- en maatrapporten aan om dé kandidaat te vinden. Via het internet worden dagelijks talloze arbeidsmarktonderzoeken over de hele wereld verspreid. Daarnaast heeft men ook in deze branche ontdekt dat onderzoek een prima promotietool is. Op deze manier wordt de geïnteresseerde HR-professional dagelijks overstelpt met stellingen, percentages en rapportcijfers, die gretig worden geaccepteerd door het management.

Bent u een Max-kijker, overgeleverd aan de expertise van de onderzoeker, die u blindelings vertrouwt? Volgens mij niet.

U bent Catherine.

Alleen u kunt met uw kritische blik het kaf van het koren scheiden. U bepaalt wat u uw publiek laat weten. Uw inzichten zullen basis zijn voor een uitmuntend human resource beleid...

...zolang u het maar niet rechtstreeks opleest van het kaartje.

Het is alweer 21 november. Morgen gaan we stemmen! Hoog tijd om even aandacht te besteden aan de visie op HRM vanuit de politiek. Dankzij de huidige informatietechnologie word dit steeds gemakkelijker. Ga bijvoorbeeld eens naar programmavergelijking.nl. Dat is een praktische site waarmee overzicht kan worden aangebracht in de standpunten van de verschillende partijen.

Natuurlijk zijn de meningen hoe alle HRM problemen moeten worden opgelost verdeeld. Het CDA wil inkomensafhankelijke toeslag voor de kinderopvang, net als de ChristenUnie. GroenLinks wil gratis kinderopvang, PVDA wil drie dagen per week gratis kinderopvang en de VVD wil gratis kinderopvang voor werkende/ondernemende ouders. En natuurlijk is de aankomende krappe arbeidsmarkt ook een enorm hot item. Moet dat wel worden opgelost met kinderopvang? Of moet de pensioengerechtigde leeftijd veranderen? We hebben dit jaar duidelijk een HRM verkiezing!

Dus... wat gaat u stemmen en wat zijn voor u belangrijke HRM punten in het verkiezingsprogramma van de partijen? Ga, voor een overzicht van de HRM standpunten, naar programmavergelijking.nl en selecteer onder de optie thema's alleen de optie Sociaal-economisch en financieel beleid.